คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ตรัสคาถานี้แก่ภิกษุรูปหนึ่งซึ่งกำลังทำสมาธิอยู่ในสวน เมื่อหญิงคนหนึ่งที่เหนื่อยล้าจากการรอคอยคนรักพยายามจะยั่วยวนท่าน พระพุทธองค์ทรงเนรมิตพระกายให้ปรากฏแก่ภิกษุรูปนั้น โดยทรงสอนว่าปุถุชนและผู้แสวงหาทางธรรมย่อมพบความสุขในสิ่งที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง คนส่วนใหญ่มักวิ่งตามความสุขทางผัสสะเพียงชั่วคราว เช่น ความมัวเมา ตัณหา หรือความบันเทิง ซึ่งมักนำไปสู่การเสพติดและความทุกข์ ในทางตรงกันข้าม ผู้ที่หลุดพ้นจากกิเลสทางโลกย่อมพบความสุขอย่างหาที่สุดไม่ได้ในความสงบวิเวกของธรรมชาติ ความสุขที่ลึกซึ้งและสงบร่มเย็น (ปีติในธรรม) ที่จิตที่รู้แจ้งได้สัมผัสนั้น เหนือล้ำกว่าความตื่นเต้นทางโลกชั่วคราวใดๆ เพราะมันหยั่งรากลึกลงในการปล่อยวางและความสงบภายใน