คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ตรัสคาถานี้ปรารภสามเณรน้อยรูปหนึ่งผู้บรรลุอรหัตผล และพระติสสเถระผู้เป็นพระอาจารย์ของท่าน ครั้งหนึ่งพระติสสะเผลอทำพัดไปกระแทกตาสามเณรจนทำให้ตาข้างนั้นบอด เพื่อไม่ให้พระอาจารย์ต้องรู้สึกผิดและเสียใจ สามเณรจึงอดทนต่อความเจ็บปวดอย่างเงียบๆ และปกปิดอาการบาดเจ็บไว้ เมื่อพระติสสะทราบความจริงในภายหลัง ท่านก็รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง เรื่องราวนี้แสดงให้เห็นว่าคุณธรรมและความสำเร็จทางจิตวิญญาณที่แท้จริงไม่ได้ถูกกำหนดโดยอายุ ยศถาบรรดาศักดิ์ หรือปริญญาทางโลก แต่ขึ้นอยู่กับความบริสุทธิ์ของจิตใจ พระอรหันต์เป็นผู้ถอนรากถอนโคนกิเลสจนหมดสิ้นแล้ว ดังนั้นมโนกรรม วจีกรรม และกายกรรมของท่านจึงสงบระงับและปราศจากความโกรธแค้นเสมอ ในการปฏิบัติธรรม ศีลธรรมอันลึกซึ้งและการรู้แจ้งภายในนั้นมีคุณค่ามากกว่าความรู้ทางวิชาการเพียงอย่างเดียว