คำอธิบายเชิงลึก

เหตุใดการได้ดื่มน้ำแห่งพระธรรมจึงทำให้จิตใจสงบและเป็นสุข? คำว่า 'ดื่มน้ำ' เป็นการอุปมาถึงความรู้สึกของคนที่กำลังกระหายน้ำอย่างรุนแรง ชาวนาที่ทำงาน ภายใต้แสงแดดอันร้อนระอุ ย่อมรู้สึกคอแห้งผากและโหยหาน้ำเย็นสักแก้ว ในนาทีนั้นไม่มีสิ่งใดมีค่าไปกว่าน้ำ เงินทองหรือเพชรนิลจินดาก็ไร้ความหมาย สิ่งที่เขาต้องการที่สุดคือน้ำเท่านั้น เมื่อมีคนนำน้ำมาให้ เขาจึงรับไว้ด้วยความยินดีและดื่มอย่างชื่นใจ พระธรรมของพระพุทธองค์ก็เช่นเดียวกัน ย่อมเป็นสิ่งล้ำค่าสำหรับผู้ที่กำลังกระหายความหลุดพ้นจากกองทุกข์ในสังสารวัฏ ส่วนผู้ที่ยังไม่รู้สึกกระหายในทางธรรม ก็มักจะมองข้ามความสำคัญไป ภาพของชาวนาที่เหน็ดเหนื่อยเปรียบเสมือนมนุษย์ที่กำลังเผชิญความทุกข์ในโลก และต้องการความหลุดพ้น เมื่อได้สดับพระธรรมจึงนำมาประพฤติปฏิบัติด้วยความศรัทธา ส่งผลให้จิตใจผ่องใสและสงบเย็นได้อย่างรวดเร็ว ผู้มีปัญญาย่อมตระหนักถึงความทุกข์ของการเวียนว่ายตายเกิด จึงเสาะแสวงหาทางหลุดพ้น พระธรรมของพระพุทธองค์เปรียบเสมือนน้ำอมฤตแห่งความเมตตา ที่ช่วยชโลมจิตใจที่รุ่มร้อนให้กลับมาสดชื่นและเบาสบาย ดังประสานสุขแก่ผู้ที่กำลังสิ้นหวัง พุทธบริษัททั้งหลายจึงควรหมั่นศึกษาและฟังธรรมจากครูบาอาจารย์อยู่เสมอ แล้วนำมาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน เพื่อความหลุดพ้นอันแท้จริงเพราะไม่มีใครแก้เครื่องพันธนาการให้เราได้ นอกจากตัวเราเอง