คำอธิบายเชิงลึก

โองนี้พระพุทธเจ้าทรงสอนที่วัดจุตรลัม เกี่ยวกับการกระทำในอดีตของพระองค์ ตามตำนาน ในอดีต เมืองเวสาลีเป็นเมืองมั่งคั่งและเข้มแข็ง มีพระมหากษัตริย์ปกครองต่อเนื่อง ต่อมาแหล่งอาหารขาดแคลน ประชาชนอดอยาก และเกิดภัยพิบัติสามประการ: ความอดอยาก, ผีร้าย และโรคระบาด ประชาชนจึงร้องขอให้พระราชาดำเนินมาตรการเร่งด่วน พระราชาเองไม่ผิดพลาดใด ๆ หลายคนเสนอให้บูชาพระเจ้า แต่มีเพียงข้อเสนอให้เชิญพระพุทธเจ้ามาทำพิธีเท่านั้นที่ได้รับการเห็นชอบ ผู้แทนไปกราบเชิญพระพุทธเจ้าที่ราชคฤห์ พระพุทธเจ้าตอบรับโดยทรงทราบว่าภัยพิบัติจะลดลง พระราชาบิมบิสาระเตรียมงานส่งเสด็จอย่างยิ่งใหญ่ ประดับดอกไม้ ธูป และธงสองข้างทางประมาณสามไมล์ จากราชคฤห์ถึงเวสาลี ประชาชนที่เวสาลีตัดสินใจต้อนรับพระพุทธเจ้าอย่างยิ่งใหญ่สองเท่า เมื่อข้ามแม่น้ำคงคา พระพุทธเจ้ามาถึงปรากฏว่าพายุใหญ่พัดพาหายนะและล้างแม่น้ำจากซากศพ หลังสามวัน พระพุทธเจ้ามาถึงเวสาลี พร้อมด้วยอินทราและเทวดา พระองค์ทรงเทศนาคัมภีร์เพชร และสั่งอานนท์ให้ท่องตาม ระดมน้ำศักดิ์สิทธิ์ขับไล่ภูตผีร้าย ผู้ป่วยค่อย ๆ ฟื้นตัว พระองค์เทศนาคัมภีร์เพชรอีกครั้งเพื่อขจัดภัยพิบัติทั้งหมด ราชโอรสและประชาชนเคารพบูชาและส่งเสด็จถึงฝั่งมะนาว ปรากฏว่าพระพุทธเจ้าทรงแสดงความเมตตาและบารมีจากการกระทำดีในอดีตของพระองค์ พระองค์ทรงเน้นว่ามนุษย์มีความปรารถนาพอใจโดยธรรมชาติ แม้มีความสุขเพียงชั่วคราวก็ไม่เทียบกับความสุขแท้จริงแห่งการหลุดพ้น พระองค์ทรงสอนให้ผู้มีปัญญาละความสุขเล็กเพื่อความสุขใหญ่ คือ นิพพาน