คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ทรงเตือนใจเราว่า หากผู้ปฏิบัติธรรมปรารถนาที่จะหลุดพ้นจากความทุกข์แห่งการเกิดและการตายอย่างแท้จริง ต้องไม่จมอยู่ในความประมาทหรือมัวเมาในกามคุณ แต่ควรมีสติระมัดระวังและเจริญสมาธิภาวนาเพื่อเข้าถึงความสงบอันยิ่งใหญ่ สิ่งสำคัญในการปฏิบัติคือการพิจารณาอย่างลึกซึ้งถึงความไม่เที่ยงและเป็นมายาของสรรพสิ่ง ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้คงอยู่ตลอดไป แม้แต่ร่างกายของเรา ท้ายที่สุดก็จะกลับกลายเป็นเถ้าธุลี จึงไม่มีเหตุผลใดที่จะยึดติดกับสิ่งของนอกกาย เมื่อรู้เช่นนี้แล้ว เหตุใดเราจึงยังลุ่มหลงในความสุขทางโลก การแก้ปัญหาเรื่องการเกิด แก่ เจ็บ ตาย และความทุกข์ จึงเป็นภารกิจที่สำคัญที่สุดสำหรับผู้ปฏิบัติธรรม