คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ทรงสอนว่า แม้เราจะรู้ว่ามี "เกาะ" อยู่ภายใน แต่หากไม่กลับไปพึ่งพิงก็ไร้ประโยชน์ ในพระคาถาที่ ๒๖ พระพุทธองค์ทรงตำหนิความเขลาและความประมาทของเราด้วยความเมตตา ความแตกต่างระหว่างความทุกข์และความสุขคือความแตกต่างระหว่างบัณฑิตและคนพาล บัณฑิตคือผู้ที่รักษาจิตใจของตนอย่างระมัดระวังและพากเพียร เพื่อป้องกันไม่ให้ความคิดฟุ้งซ่านเกิดขึ้น เปรียบเสมือนเศรษฐีที่คอยปกป้องทรัพย์สมบัติจากโจรผู้ร้าย เราทุกคนล้วนมีขุมทรัพย์ทางจิตวิญญาณอันมหาศาลอยู่แล้ว แต่เพราะไม่รู้จักรักษา "โจร" (กิเลส) จึงคอยปล้นชิงไปอยู่เสมอ เมื่อเรารู้จักปกป้องจิตใจ ก็จะไม่มีโจรหน้าไหนมาขโมยทรัพย์ภายในของเราไปได้