เพียงขอภิกษาจากผู้อื่น ไม่ชื่อว่าเป็นภิกษุ ถ้ายังประพฤติตนเหมือนชาวบ้านอยู่ ก็ยังไม่ชื่อว่าเป็นภิกษุ
แค่ถือบาตรเที่ยวขอ ก็ไม่ใช่ภิกษุ แค่ทำพิธีกรรมทางศาสนา ก็ไม่ใช่ภิกษุ
คำอธิบายเชิงลึก
พระคาถาทั้งสองนี้พระพุทธเจ้าตรัสที่วัดเชตวัน เกี่ยวกับพราหมณ์ผู้หนึ่ง "มีพราหมณ์ผู้หนึ่งออกจากบ้านบวชเป็นนักบวชนอกศาสนา ขณะเที่ยวบิณฑบาต ท่านคิดว่า 'สมณะโคดมเรียกสาวกว่าภิกษุเมื่อพวกเขาไปบิณฑบาต ท่านต้องเรียกเราว่าภิกษุด้วย' ท่านจึงเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้าทูลว่า 'สมณะโคดม ข้าพระองค์ก็เลี้ยงชีพด้วยการขอทาน ขอพระองค์เรียกข้าพระองค์ว่าภิกษุเถิด' พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่า 'พราหมณ์ เรามิได้เรียกใครว่าภิกษุเพียงเพราะเขาเที่ยวขอทาน คนที่ทำรูปแบบภายนอกทั้งหมดของภิกษุก็ยังไม่ใช่ภิกษุ มีแต่ผู้ที่เห็นและรู้ขันธ์ตามความเป็นจริง และปฏิบัติสมควรแก่ความเห็นรู้แล้ว ผู้นั้นจึงเป็นภิกษุโดยแท้' ด้วยเหตุดังนั้นพระพุทธเจ้าจึงตรัสพระคาถานี้" (คัดจาก รวมนิทานธรรมบท เล่ม 3, เวียนเจี่ยว, น.94)
🌿
เซน AI ผู้ช่วย
ออนไลน์