คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ทรงแสดงพระธรรมบทนี้ ณ พระวิหารเชตวัน แก่ชายชราคนหนึ่ง เพื่อเตือนสติให้ระลึกถึงความไม่เที่ยงและความเปราะบางของชีวิตมนุษย์ ทุกๆ วินาทีที่ผ่านไปย่อมเคลื่อนคล้อยเข้าใกล้ความตาย ชีวิตนี้เป็นสิ่งชั่วคราว ไม่มีใครรับประกันได้ว่าจะอยู่รอดในนาทีต่อไป พระพุทธองค์จึงตรัสว่า 'ชีวิตของเธอกำลังจะดับสูญ เธอกำลังก้าวไปสู่พญามัจจุราช' คำสอนนี้เตือนให้ตระหนักว่า มนุษย์ทุกคนที่เกิดมาล้วนมีโทษประหารติดตัวมาด้วยกันทั้งสิ้น เพียงแต่จะช้าหรือเร็วต่างกันเท่านั้น เมื่อมองย้อนกลับไป ชีวิตมนุษย์ตั้งแต่เกิดจนตายก็ไม่ต่างอะไรกับความฝันอันสั้นเดียยว พระพุทธองค์จึงตรัสว่า 'ระว่างทางไม่มีที่ให้หยุดพัก' ซึ่งมิได้หมายถึงเพียงแค่ช่วงชีวิตในปัจจุบันเท่านั้น แต่หากพิจารณาให้ไกลกว่านั้น ในเส้นทางแห่งการเวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสารอันยาวนานหลายกัปหลายกัลป์ เราไม่เคยมีที่หยุดพักเลย ต้องเดินทางต่อไปเรื่อยๆ ละทิ้งร่างนี้แล้วไปปฏิสนธิในร่างใหม่ ท่องเที่ยวไปในภพภูมิทั้ง 6 อย่างไร้จุดหมาย สิ่งที่น่าเศร้าคือ เป็นการเดินทางที่ปราศจากเสบียงบุญ จึงต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสในสังสารวัฏโดยไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดลงเมื่อใด