คำอธิบายเชิงลึก

พระธรรมบทนี้พระพุทธเจ้าตรัสที่พระเชตวันมหาวิหาร เกี่ยวกับกลุ่มชายหนุ่มห้าร้อยคนที่ตอนแรกไม่ได้ถวายอาหารแด่พระพุทธองค์และเหล่าภิกษุ แต่ต่อมาได้เปลี่ยนใจถวายอาหารหลังจากได้รับคำแนะนำจากพระมหากัสสปะ พระพุทธองค์จึงตรัสสอนว่า ผู้ที่ควรแก่การเคารพนับถือมิใช่ผู้ที่มีความรู้ทางวิชาการเพียงอย่างเดียว แต่ต้องเป็นผู้ที่มีศีลธรรมอันบริสุทธิ์ มีสัมมาทิฐิ และปฏิบัติธรรมจนครบถ้วน ผู้ที่ประพฤติตนอยู่ในศีลธรรมและดำเนินชีวิตด้วยความเข้าใจในความจริงของชีวิตย่อมเป็นที่รักและศรัทธาของคนทั้งหลาย การปราศจากอคติและการมองโลกตามความเป็นจริงคือหนทางแห่งความสงบสุข