ที่ใดมีความยินดี ที่นั่นมีโศก ที่ใดมีความยินดี ที่นั่นมีภัย เมื่อไม่มีความยินดีเสียแล้ว โศก ภัย ก็ไม่มี
ความเศร้าโศกเกิดมาจากความกำหนัดยินดี ความกลัวเกิดมาจากความกำหนัดยินดี สำหรับผู้ที่ปราศจากความกำหนัดยินดีโดยสิ้นเชิงแล้ว ย่อมไม่มีความเศร้าโศก แล้วความกลัวจะมีมาจากไหน

คำอธิบายเชิงลึก

พระธรรมบทนี้พระพุทธองค์ทรงแสดงที่เมืองเวสาลี เกี่ยวกับพวกเจ้าลิจฉวีซึ่งมีรูปร่างงดงามราวกับเทวดา แต่กลับต้องบาดเจ็บล้มตายเพราะมัวเมาในตัณหาและต่อสู้แย่งชิงหญิงสาวกัน พระพุทธองค์จึงทรงสอนว่าที่ใดมีความกำหนัดยินดี (กามตัณหา) ที่นั่นย่อมมีความทุกข์และความเดือดร้อน ความอยากอันประกอบด้วยกิเลสย่อมทำลายคุณธรรมและนำมาซึ่งความเสียหาย ในทางธรรมมีการจำแนกความอยากออกเป็นสองประเภท คือ ความอยากที่ประกอบด้วยกิเลสและกุศลฉันทะ (ความอยากในทางดี) เพื่อที่จะหลุดพ้นจากทุกข์และภัยทั้งปวง มนุษย์ควรฝึกฝนความสันโดษ ลดละความโลภ และขจัดความยึดติดในกามคุณอันเป็นบ่อเกิดแห่งความกลัวและความกังวลทั้งปวง

🌿

เซน AI ผู้ช่วย

ออนไลน์

ยินดีต้อนรับ คาถาที่ 214 ฉันคือเซน AI ผู้ช่วยของคุณที่จะช่วยคุณไตร่ตรองบทนี้ คุณมีคำถามหรือต้องการค้นหาความหมายเพิ่มเติมหรือไม่?