บาปที่ตนทำเอง เกิดในตนเอง และตนเองเป็นผู้สร้างไว้ ย่อมทำลายคนโง่ให้ย่อยยับ เหมือนเพชร ทำลายแก้วมณี
บาปกรรมที่คนพาลทำเอง เกิดจากตนเอง และถูกสร้างขึ้นโดยตนเอง ย่อมบดขยี้คนพาลนั้น เหมือนเพชรที่บดขยี้อัญมณีที่แข็งแกร่ง

คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ทรงตรัสพระคาถานี้ที่วัดเชตวัน ปรารภอุบาสกชื่อ มหากาฬ ผู้บรรลุโสดาปัตติผล เช้าวันหนึ่ง ขณะที่เขากำลังล้างหน้าอยู่ที่ริมสระน้ำ โจรที่กำลังหลบหนีได้ทิ้งห่อของโจรไว้ตรงหน้าเขา เจ้าของทรัพย์ที่ตามมาเข้าใจผิดคิดว่าเขาเป็นโจร จึงทุบตีเขาจนตาย พระพุทธองค์ตรัสอธิบายว่า มหากาฬกำลังรับผลกรรมจากอดีตชาติที่เขาเคยใส่ความและฆ่าผู้บริสุทธิ์ กฎแห่งกรรมเป็นสิ่งหลีกเลี่ยงไม่ได้ บุคคลทำกรรมใดย่อมได้รับผลเช่นนั้น หากมองเพียงปัจจุบันอาจดูเหมือนไม่ยุติธรรม แต่กรรมนั้นส่งผลต่อเนื่องตลอดทั้งอดีต ปัจจุบัน และอนาคต เมล็ดพันธุ์แห่งความโกรธและเกลียดชัง หากไม่ถูกขัดเกลา วันหนึ่งย่อมระเบิดออกมาเป็นโศกนาฏกรรม ในสังคมปัจจุบัน เมื่อปล่อยให้ความโลภ ความโกรธ และความหลงครอบงำจิตใจโดยขาดศีลธรรม ย่อมนำไปสู่ความรุนแรงและความทุกข์ทรมาน ดังนั้น เราจึงควรนำคำสอนของพระพุทธองค์มาปฏิบัติเพื่อชำระล้างจิตใจในชีวิตประจำวัน ป้องกันไม่ให้เมล็ดพันธุ์แห่งความทุกข์เติบโต

🌿

เซน AI ผู้ช่วย

ออนไลน์

ยินดีต้อนรับ คาถาที่ 161 ฉันคือเซน AI ผู้ช่วยของคุณที่จะช่วยคุณไตร่ตรองบทนี้ คุณมีคำถามหรือต้องการค้นหาความหมายเพิ่มเติมหรือไม่?