คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ตรัสคาถานี้แก่หมอชีวก ผู้ซึ่งกังวลเกี่ยวกับความเจ็บปวดทางกายของพระพุทธองค์หลังจากที่พระเทวทัตกลิ้งหินมาทับพระบาท พระพุทธองค์ทรงอธิบายว่าผู้ที่ตรัสรู้แล้วได้ดับความทุกข์ทางใจทั้งปวงและไม่ถูกผูกมัดด้วยความทุกข์ทางโลกอีกต่อไป ในขณะที่ปุถุชนต้องทนทุกข์ทรมานอย่างหนักจากความเจ็บปวดทางกายเนื่องจากความยึดติดระหว่างกายและจิตใจ แต่ผู้ที่หลุดพ้นแล้วอย่างสมบูรณ์ย่อมเป็นนายของตนเองอย่างแท้จริง เมื่อสำเร็จการเดินทางทางจิตวิญญาณและตัดขาดจากเครื่องร้อยรัดทั้งปวง พวกเขาย่อมดำรงอยู่ในความอิสระอย่างสมบูรณ์ เหนือความหวาดกลัวและความโศกเศร้าทั้งมวล