คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบจิตใจของบัณฑิตหลังจากได้ฟังธรรมว่า เหมือนดั่งสระน้ำที่ลึก ใส และสงบนิ่ง เหตุใดจิตใจของพวกเขาจึงสงบสุขเช่นนั้น? นั่นเป็นเพราะบัณฑิตรับฟังด้วยการพิจารณาไตร่ตรองอยู่ภายในอย่างลึกซึ้ง มากกว่าการไปยึดติดกับเสียงจากภายนอก พวกเขาใช้คำสอนเป็นเหมือนกระจกเงาสะท้อนดูสภาวะที่แท้จริงของตนเอง เมื่อเรารับฟังด้วยจิตใจที่ว้าวุ่นและส่งออกไปภายนอก เราย่อมไม่สามารถเข้าใจแก่นแท้แห่งธรรมได้ ทว่าบัณฑิตนั้นรับฟังด้วยความตื่นรู้และมีสติ การรับรู้ของพวกเขาเปรียบเสมือนผิวน้ำที่ราบเรียบ ไร้ซึ่งระลอกคลื่นแห่งกิเลสและสิ่งรบกวนภายนอก เราจึงควรเรียนรู้ที่จะฟังธรรมเยี่ยงบัณฑิต โดยน้อมจิตกลับเข้ามาพิจารณาภายในตัวเราเอง