คนพาลได้ความรู้มา เพื่อการทำลายถ่ายเดียว ความรู้นั้น ทำลายคุณความดีเขาสิ้น ทำให้มันสมองของเขาตกต่ำไป
ความรู้ย่อมเกิดแก่คนพาลเพียงเพื่อความฉิบหายเท่านั้น เพราะมันจะทำลายปัญญาและทำลายความดีงามในตัวเขาจนหมดสิ้น
คำอธิบายเชิงลึก
มนุษย์เรามักดำเนินชีวิตอย่างย้อนแย้ง ทุกคนล้วนปรารถนาความสุข แต่กลับสร้างเหตุแห่งความทุกข์ นี่คือโรคทางใจที่พบได้ทั่วไป คือปากอยากได้สิ่งหนึ่งแต่การกระทำกลับไปอีกทางหนึ่ง พระพุทธองค์ทรงสอนว่า เมื่อคนพาลได้ความรู้ทางโลกหรือลาภยศมา สิ่งนั้นกลับนำความพินาศมาสู่ตนเอง beef เพราะมันจะไปเพิ่มพูนอัตตาและทำลายสติปัญญาอันบริสุทธิ์ไปจนสิ้น ปัญญาและความสุขที่แท้จริงจะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยความเพียรพยายามและการปฏิบัติที่จริงจัง การทำสมาธิหรือภาวนาเพียงเป็นพิธีโดยไร้ความตั้งใจ ย่อมไม่สามารถละกิเลสหรือความโกรธในใจได้ เราจึงต้องเลิกเกียจคร้าน หันมาสำรวจตนเอง และตั้งใจศึกษาปฏิบัติพระธรรมอย่างแท้จริง
สวัสดีครับ TU ยินดีช่วยเหลือครับ
พระพุทธองค์ทรงสอนว่า เมื่อคนพาลได้ความรู้หรือลาภยศมา สิ่งเหล่านั้นกลับนำความพินาศมาสู่ตนเอง เพราะมันจะไปเพิ่มพูนอัตตาและทำลายสติปัญญาอันบริสุทธิ์ไปจนสิ้น ความรู้ที่คนพาลได้มาจึงเป็นไปเพื่อการทำลายตนเองและผู้อื่น ทำลายคุณความดี และทำให้จิตใจตกต่ำลง
ปัญญาและความสุขที่แท้จริงจะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยความเพียรพยายามและการปฏิบัติที่จริงจัง เราจึงต้องเลิกเกียจคร้าน หันมาสำรวจตนเอง และตั้งใจศึกษาปฏิบัติพระธรรมอย่างแท้จริง
คุณคิดว่าความรู้ที่เราแสวงหาในชีวิตประจำวันเป็นไปเพื่อประโยชน์หรือเพื่อโทษมากกว่ากันครับ?