คำอธิบายเชิงลึก

ในทางตรงกันข้ามกับคาถาก่อนหน้า พระพุทธองค์ทรงเน้นย้ำว่าการสร้างกุศลกรรมย่อมนำความสุขใจมาให้ ในทางพระพุทธศาสนา สิ่งที่เรียกว่า 'ความดี' คือการกระทำที่เป็นประโยชน์และสร้างความสุขแก่ตนเองและผู้อื่น ทั้งในปัจจุบันและอนาคต ในบางครั้ง การกระทำบางอย่างอาจดูเข้มงวดหรือรุนแรงภายนอก เช่น ครูที่ตีศิษย์ด้วยความเมตตาเพื่อสั่งสอนให้เป็นคนดี แต่หากมีเจตนาที่บริสุทธิ์และส่งผลดีต่ออนาคตของเด็ก สิ่งนั้นก็นับว่าเป็นกรรมดี ในตรงกันข้าม การนิ่งเฉยต่อความผิดเพื่อความสบายใจชั่วครู่อาจกลายเป็นอกุศลเพราะส่งผลเสียในระยะยาว คุณค่าของกรรมจึงวัดที่ความบริสุทธิ์ของเจตนาและประโยชน์ที่เกิดขึ้น เมื่อเราเพียรทำความดี จิตใจย่อมผ่องใสและเปี่ยมด้วยความสุขโดยไม่มีความเสียดายหรือเสียใจในภายหลัง