คำอธิบายเชิงลึก

พระคาถานี้เป็นส่วนหนึ่งของชุดคำสอนของพระพุทธเจ้าที่พระเชตวันวิหาร เกี่ยวกับภิกษุหมู่ใหญ่ โดยเฉพาะเรื่องของโสณกุฏิกัณณะและมารดาของท่าน หลังจากโสณะบวชและพำนักใกล้พระพุทธเจ้า โจรได้บุกเข้าปล้นบ้านมารดาของท่าน นางยังคงสงบ ฟังธรรมต่อไป และไม่สนใจทรัพย์สินของนาง หัวหน้าโจรประทับใจจึงคืนทรัพย์ทั้งหมด และหมู่โจรทั้งหมู่ได้บวชภายหลังภายใต้พระโสณเถระ พระพุทธเจ้าจึงทรงใช้อุปมาเรือที่เต็มไปด้วยน้ำ ภิกษุต้องตักน้ำคือราคะและโทสะออกไป เช่นเดียวกับเรือที่ว่างแล้วแล่นได้เร็ว ภิกษุที่ปราศจากความโลภและความโกรธย่อมถึงนิพพานได้รวดเร็ว