ภิกษุผู้สำรวมปาก พูดด้วยปัญญา ไม่ถือตัว ชี้แจงตำราและใจความถูกต้อง ถ้อยคำของภิกษุนั้น นับว่าไพเราะแท้
ภิกษุใดสำรวมวาจา มีวาจาประมาณ ไม่ทะนงตัว และอธิบายธรรมทั้งอักษรและความหมาย ภิกษุนั้นกล่าวคำใดย่อมเป็นที่พอใจ
คำอธิบายเชิงลึก
พระพุทธภาษิตนี้ตรัส ณ พระเชตวันวิหาร เกี่ยวกับพระโกกาลิกภิกษุ พระโกกาลิกเพราะมีใจพยาบาทจึงกล่าวร้ายพระสารีบุตรและพระโมคคัลลานะ อัครสาวกของพระพุทธเจ้า จึงต้องตกนรก ภิกษุอื่นพูดถึงเรื่องที่ท่านไม่รักษาวาจา พระพุทธเจ้าจึงตรัสว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่โกกาลิกตกนรกเพราะไม่รักษาวาจา แล้วทรงเล่าเรื่องเต่ากับห่านสองตัว ห่านสองตัวเป็นมิตรกับเต่า ชวนไปถ้ำทองคำ ให้เต่ากัดไม้ให้แน่น ห่านจะหาบิน เต่าตกลงจะไม่อ้าปากไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น ขณะบินผ่านทุ่งนา เด็กเลี้ยงวัวส่งเสียงเยาะเย้ย เต่าโกรธ อ้าปากจะด่า ตกลงไปแตกเป็นเสี่ยงๆ พระพุทธเจ้าตรัสสรุปว่า 'ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุพึงสำรวมวาจา อยู่เงียบ ไม่เย่อหยิ่ง และพ้นจากกิเลส'
🌿
เซน AI ผู้ช่วย
ออนไลน์