คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ทรงยืนยันว่า นักบวชผู้สวมเกราะแห่งความเพียรและกวัดแกว่งดาบแห่งปัญญาเพื่อฟาดฟันกิเลสทั้งปวง ย่อมบรรลุถึงความสุขอันเป็นอมตะแห่งพระนิพพานอย่างแน่นอน พวกเขาจึงไม่ต้องเกรงกลัวว่าจะตกลงสู่อบายภูมิ ข้อยกเว้นก็คือผู้ที่ใช้ชีวิตไปวันๆ โดยให้ความสำคัญกับความสุขทางวัตถุเป็นหลัก พวกเขาไม่ได้มีความสนใจในการปฏิบัติธรรมอย่างแท้จริง มัวแต่ไขว่คว้าหาชื่อเสียงและความสุขทางกามคุณ สำหรับพวกเขาแล้ว ความปรารถนาทางวัตถุไม่มีวันเติมเต็ม พวกเขาใช้ชีวิตอย่างประมาท ละเมิดศีลของพระพุทธองค์ และมักจะเยาะเย้ยหรือให้ร้ายผู้ปฏิบัติธรรมที่เปี่ยมด้วยคุณธรรมอย่างแท้จริง พวกเขาหยิ่งยโสและไร้ความละอาย อัตตาของพวกเขานั้นใหญ่โตมโหฬาร พระพุทธองค์ทรงเรียกบุคคลเช่นนี้ว่า "ผู้เย่อหยิ่งจองหอง" พวกเขาปฏิเสธที่จะเคารพผู้อาวุโสที่มีคุณธรรม ด้วยความหยิ่งผยองที่ทำให้พวกเขาไม่ยอมลดตัวลงมาเรียนรู้ พวกเขาทุ่มเทให้กับความเห็นแก่ตัวอย่างสุดซึ้ง บุคคลเช่นนี้มีอยู่ในทุกยุคทุกสมัย มีความเชี่ยวชาญในการแก้ตัวและปกปิดความผิดของตนเอง พระพุทธองค์ทรงสงสารพวกเขาอย่างสุดซึ้ง เพราะประตูนรกกำลังรอคอยพวกเขาอยู่ พวกเขาตกต่ำลงด้วยความประมาท แม้จะสวมใส่จีวรที่แสดงถึงศีลธรรม แต่ก็ปราศจากคุณธรรมที่แท้จริง พวกเขาอาศัยพระธรรมเป็นเครื่องมือในการหาเลี้ยงชีพอย่างสุขสบาย ดั่งคำกล่าวที่ว่า "ผ้าเหลืองไม่ได้ทำให้คนเป็นพระ" การกระทำที่ทำลายพระศาสนาและหลอกลวงผู้อื่น แสดงให้เห็นถึงการสูญเสียมโนธรรมของความเป็นมนุษย์ไปอย่างสิ้นเชิง