คำอธิบายเชิงลึก

พุทธวจนะบทนี้ พระพุทธเจ้าทรงแสดงที่วัดเชติวนา เกี่ยวกับพ่อค้ามหาเศรษฐี มหาธนะ ตามตำนาน มหาธนะเดินทางพร้อมเกวียนห้าร้อยคันบรรทุกผ้าสีแดงจากเมืองพาราณสีเพื่อขาย เมื่อมาถึงสาเวธี เขาหยุดที่ริมแม่น้ำและคิดว่า 'พรุ่งนี้เราจะข้ามแม่น้ำ' คืนนั้นพายุฝนรุนแรงตกต่อเนื่องเจ็ดวัน ทำให้เขาไม่สามารถขายผ้าได้ เขาจึงตัดสินใจอยู่ต่อทั้งฤดูฝน ฤดูหนาว และฤดูร้อนปีถัดไปเพื่อขายผ้าให้หมด พระพุทธเจ้าทรงผ่านไปขณะบิณฑบาตและทรงทราบถึงเจตนาของมหาธนะ พระองค์ทรงยิ้มอย่างเงียบ ๆ อนันทะถามเหตุผล พระพุทธเจ้าทรงอธิบายว่ามหาธนะมีชีวิตอีกเพียงเจ็ดวัน แต่กลับวางแผนจะอยู่สามฤดูกาล จากนั้นพระองค์ทรงแสดงพระคาถา "จงทำงานในวันนี้ ผู้ใดจะรู้ว่ามรณะจะมาเมื่อพรุ่งนี้ เราทุกวันดิ้นรนอยู่กับมรณะผู้ส่งสาส์น ผู้ที่มีชีวิตด้วยความกระตือรือร้นไม่เหน็ดเหนื่อยทั้งกลางวันและกลางคืน แม้เพียงคืนเดียวก็เป็นสุข" อนันทะได้รับอนุญาตให้แจ้งข่าวแก่มหาธนะ เมื่อทราบว่ามรณะจะมาถึงในเจ็ดวัน มหาธนะเกิดความตื้นตันใจและถวายภัตตาหารแก่พระพุทธเจ้าและพระสงฆ์เจ็ดวัน โดยการพิจารณาความตาย เขาบรรลุโสดาปัตติผล เจ็ดวันต่อมา เขาเสียชีวิตด้วยอาการปวดศีรษะ และจิตของเขาเกิดใหม่ในสวรรค์ดาวดึงส์ พระคาถานี้เป็นการเตือนผู้ที่หมกมุ่นอยู่กับความมั่งคั่งและอาชีพว่า ชีวิตคนสั้นและไม่เที่ยง และความตายสามารถมาได้ทุกเมื่อ