คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ทรงแสดงพระธรรมบทเหล่านี้ ณ พระวิหารเวฬุวัน เกี่ยวกับภิกษุกลุ่มฉัพพัคคีย์ วันหนึ่งภิกษุกลุ่มฉัพพัคคีย์สวมรองเท้าไม้และเดินขึ้นลงบนแผ่นหินอย่างเสียงดังพร้อมกับเคาะไม้เท้า เมื่อพระพุทธองค์ทรงได้ยินเสียง จึงตรัสถามพระอานนท์ พระอานนท์กราบทูลว่าเป็นเสียงของภิกษุกลุ่มฉัพพัคคีย์ พระพุทธองค์จึงตรัสสอนว่า 'ภิกษุพึงควบคุมความคิด วาจา และการกระทำของตน' จากพระธรรมบทข้างต้น พระพุทธองค์ทรงชี้ให้เห็นถึงการควบคุมกรรมทั้ง 3 ประการ คือ กายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม ความทุกข์และความสุขล้วนเกิดจากการกระทำของกรรมทั้งสามนี้ เมื่อเราคิดดี มีความเมตตาและเข้าใจ พลังงานแห่งความสุขจะเกิดขึ้นในใจทันที ในทางตรงกันข้าม หากเราขาดสติปล่อยให้ความคิดชั่วร้ายครอบงำ ย่อมนำไปสู่ความทุจริตทางกายและวาจา ซึ่งจะส่งผลเป็นความทุกข์ทันที ผู้มีปัญญาจึงพึงสำรวมระวังและฝึกฝนตนเองด้วย ศีล สมาธิ ปัญญา เพื่อเปลี่ยนอกุศลกรรมให้เป็นกุศลกรรม อันจะนำมาซึ่งความสุขทั้งในปัจจุบันและอนาคต