บุรษผู้จากไปนาน เมื่อกลับมาจากไพรัชสถานโดยสวัสดี ญาติ และมิตรสหายย่อมยินดีต้อนรับ
เหมือนบุคคลที่จากบ้านไปนาน เมื่อเดินทางกลับถึงบ้านด้วยความปลอดภัย ญาติมิตรและผู้ที่รักใคร่ต่างพากันต้อนรับเขาผู้มาถึงด้วยความยินดีฉันใด
คำอธิบายเชิงลึก
พระธรรมบทนี้กล่าวถึงเรื่องราวของนันทิยะ อุบาสกผู้มีความเลื่อมใสและมีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ต่อพระสงฆ์เป็นอย่างยิ่ง ผลแห่งความดีของเขาทำให้เกิดปราสาททิพย์รอรับอยู่ในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ เมื่อพระโมคคัลลานะได้ไปเห็นและกลับมาทูลถาม พระพุทธองค์จึงตรัสว่า เมื่อนันทิยะละจากโลกนี้ไป ย่อมเป็นที่รักและต้อนรับของเหล่าเทวดาทั้งหลายเปรียบเสมือนญาติมิตรที่จากบ้านไปนานแล้วกลับมาเยี่ยมบ้านด้วยความยินดี พระธรรมบทนี้สอนให้เห็นว่าผลแห่งกรรมย่อมขึ้นอยู่กับเจตนาและความบริสุทธิ์ของใจ ไม่ใช่อยู่ที่ปริมาณวัตถุที่ให้ การทำบุญด้วยความเคารพและจริงใจย่อมส่งผลเป็นความสุขมหาศาล กรรมย่อมติดตามผู้กระทำไปเหมือนเงาติดตามตัว การกระทำใดๆ ที่ทำไว้ ย่อมส่งผลกลับมาอย่างเที่ยงตรงเสมอ
🌿
เซน AI ผู้ช่วย
ออนไลน์