คนที่ล่วงศีลข้อที่สี่ มักพูดเท็จ ไม่คำนึงถึงปรโลก จะไม่ทำความชั่ว ไม่มี
ผู้ใดที่ละเมิดกฎแห่งความจริง ชอบพูดจาหลอกลวง และดูหมิ่นกฎแห่งกรรมในสัมปรายภพ ย่อมไม่มีความชั่วใดที่เขาไม่กล้าทำ
คำอธิบายเชิงลึก
เรื่องนี้เกิดขึ้นเมื่อนางจิญจมาณวิกาถูกกลุ่มเดียรถีย์ยุยงให้มาใส่ร้ายพระพุทธเจ้าว่าทำให้ตั้งครรภ์ โดยนางทำอุบายเอาไม้มามัดไว้ที่ท้อง แต่แล้วความจริงก็ปรากฏและทำให้นางได้รับความอับอาย พระพุทธองค์ทรงนิ่งสงบและแสดงให้เห็นว่าความจริงย่อมชนะความลวง พระธรรมบทนี้สอนว่าผู้ใดที่ละทิ้งความซื่อสัตย์ ชอบพูดปด และไม่เชื่อในเรื่องกฎแห่งกรรมหรือภพหน้า ผู้นั้นย่อมสามารถกระทำความชั่วได้ทุกประการ นี่เป็นเครื่องเตือนใจว่าความซื่อสัตย์คือรากฐานของชีวิต และการกระทำที่เป็นบาปย่อมนำความพินาศมาสู่ผู้กระทำเอง
สวัสดีค่ะ TU ยินดีช่วยเหลือค่ะ
พระธรรมบทนี้สอนว่า ผู้ใดที่ละเมิดศีลข้อ 4 คือการพูดเท็จ ชอบพูดจาหลอกลวง และไม่เชื่อเรื่องกฎแห่งกรรมหรือภพหน้า ผู้นั้นย่อมไม่มีความชั่วใดที่เขาไม่กล้าทำ
เรื่องนี้มีที่มาจากเหตุการณ์ที่นางจิญจมาณวิกาถูกยุยงให้ใส่ร้ายพระพุทธเจ้า แต่ความจริงก็ปรากฏในที่สุด พระพุทธองค์ทรงแสดงให้เห็นว่าความจริงย่อมชนะความลวงเสมอ
ดังนั้น การรักษาความซื่อสัตย์และเชื่อมั่นในกฎแห่งกรรมจึงเป็นรากฐานสำคัญของชีวิต เพราะการกระทำที่เป็นบาปย่อมนำความพินาศมาสู่ผู้กระทำเอง
คุณคิดว่าความซื่อสัตย์มีความสำคัญต่อชีวิตของคุณอย่างไรคะ?