คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ตรัสพระคาถานี้ที่วัดเวฬุวัน ปรารภเรื่องพระเทวทัต พระอานนท์กราบทูลว่าพระเทวทัตตั้งใจจะทำให้สงฆ์แตกแยกและตั้งตนเป็นใหญ่ พระพุทธองค์จึงตรัสว่า ความดีอันคนดีทำง่ายแต่คนชั่วทำยาก ส่วนความชั่วอันคนชั่วทำง่ายแต่คนดีทำยาก

ในโลกที่เต็มไปด้วยอกุศลกรรม การจะพบความสงบที่แท้จริงต้องเริ่มจากการขัดเกลาจิตใจ โดยเฉพาะการละทิ้งความหลงและอกุศลจิต การที่พระเทวทัตพยายามทำร้ายพระพุทธเจ้าและทำลายคณะสงฆ์ก็เกิดจากความหลงผิด ซึ่งนำไปสู่ความพินาศของตนเองในที่สุด

การทำชั่วนั้นง่ายดายเหมือนการลื่นไถลลงจากที่ลาดชัน แต่การทำความดีนั้นยากลำบากเหมือนการปีนเขา ชีวิตนั้นสั้นนัก แต่ผู้คนมักทำตามความเห็นแก่ตัว โดยลืมไปว่าทรัพย์สินเงินทองไม่อาจนำติดตัวไปได้เมื่อสิ้นชีวิต การปฏิบัติธรรมที่แท้จริงคือการทำความดีโดยไม่ยึดติดในผลลัพธ์หรือชื่อเสียง ซึ่งเป็นวิถีแห่งพระโพธิสัตว์ การรักษาศีลและทำประโยชน์แก่สังคมจะช่วยให้เรามีชีวิตที่มีความสุขและปราศจากความเสียใจ