ถ้ารู้ว่าตนเป็นที่รัก พึงรักษาตนไว้ให้ดี บัณฑิตควรประคับประคองตนไว้ ไม่ทั้งสามวัยใดวัยหนึ่ง
หากบุคคลรักตนเอง ก็ควรระวังรักษาตนให้ดี วิญญูชนพึงตื่นตัวอยู่เสมอในยามใดยามหนึ่งแห่งราตรีทั้งสาม

คำอธิบายเชิงลึก

คาถานี้ตรัสปรารภพระกุมารโพธิ ผู้ซึ่งปรารถนาจะมีบุตรอย่างยิ่ง พระองค์ได้ลาดปูพรมให้พระพุทธเจ้าเสด็จดำเนิน โดยตั้งจิตอธิษฐานว่าหากพระพุทธองค์ทรงเหยียบพรมนี้ พระองค์จะได้พระโอรสหรือพระธิดา แต่พระพุทธเจ้าทรงทราบอดีตชาติของพระกุมารจึงทรงปฏิเสธ พระองค์ทรงอธิบายว่าในอดีตชาติ พระกุมารและพระชายาเคยประทังชีวิตด้วยการกินไข่นกและลูกนก กรรมชั่วนี้ส่งผลให้พระองค์ไม่มีบุตร พระพุทธเจ้าทรงสอนว่า การรักตนเองอย่างแท้จริงคือการปกป้องตนเองจากการทำบาปกรรมตลอด 'ยามทั้งสาม' (ช่วงวัยทั้งสามของชีวิต: ปฐมวัย มัชฌิมวัย และปัจฉิมวัย) ผู้มีปัญญาย่อมมองการณ์ไกล เข้าใจว่าการกระทำในปัจจุบันย่อมส่งผลสู่อนาคต ความรักตนเองที่แท้จริงคือการรักษาศีลธรรมให้บริสุทธิ์ เพื่อนำมาซึ่งความสงบสุขในบั้นปลาย มิใช่ความทุกข์ระทม

🌿

เซน AI ผู้ช่วย

ออนไลน์

ยินดีต้อนรับ คาถาที่ 157 ฉันคือเซน AI ผู้ช่วยของคุณที่จะช่วยคุณไตร่ตรองบทนี้ คุณมีคำถามหรือต้องการค้นหาความหมายเพิ่มเติมหรือไม่?