คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ทรงแสดงพระคาถานี้ ณ พระวิหารเวฬุวัน ปรารภนางสิริมา หญิงคณิกาผู้เลอโฉมแห่งเมืองราชคฤห์ แม้นางจะมีอาชีพนี้ แต่นางก็มีจิตใจที่ดีงาม หลังจากได้ฟังธรรมจากพระพุทธองค์เกี่ยวกับการเอาชนะความโกรธด้วยความเมตตา และเอาชนะความชั่วด้วยความดี นางก็ได้บรรลุโสดาปัตติผลและกลายเป็นอุบาสิกาผู้มีศรัทธาตั้งมั่น ความงามอันหยดย้อยของนางทำให้ชายหลายคนหลงใหล แต่นางกลับล้มป่วยและเสียชีวิตลงอย่างกะทันหัน พระพุทธองค์ทรงขอให้พระราชาเก็บศพของนางไว้โดยยังไม่ต้องเผา หลายวันต่อมา ศพของนางที่ขึ้นอืด เน่าเปื่อย และมีหนอนไต่ยั้วเยี้ย ได้ถูกนำมาจัดแสดงแก่สาธารณชน พระราชาทรงประกาศขายศพนี้ในราคาหนึ่งพันกหาปณะ และค่อยๆ ลดราคาลงจนถึงกับให้ฟรี แต่ก็ไม่มีใครต้องการเลย พระพุทธองค์ทรงใช้โอกาสนี้สอนถึงสัจธรรมของร่างกาย ผู้คนมักพยายามอย่างมากในการปรุงแต่งร่างกายให้สวยงาม แต่ความงามทางกายนั้นไม่เที่ยงแท้ ไม่ว่ารูปลักษณ์จะงดงามเพียงใด ท้ายที่สุดมันก็เป็นเพียงภาชนะที่กำลังเน่าเปื่อยซึ่งถูกห่อหุ้มด้วยผิวหนังบางๆ และมีจุดจบคือการกลายเป็นกองกระดูก ร่างกายเป็นเพียงการรวมกันของธาตุทั้งหลาย ต้องเผชิญกับโรคภัยและความตาย เมื่อตระหนักถึงความไม่งามและความไม่เที่ยงแท้นี้แล้ว ผู้ปฏิบัติธรรมจึงไม่ควรยึดติดในความงามทางกายหรือกามคุณ แต่ควรใช้ชีวิตที่แสนสั้นนี้ในการสั่งสมบุญกุศลและเจริญปัญญา