คำอธิบายเชิงลึก

พระคาถานี้ทรงแสดงที่บุพพาราม โดยปรารภถึงนางวิสาขาและบริวาร ซึ่งสมาทานอุโบสถศีลด้วยความปรารถนาทางโลกที่แตกต่างกันไป พระพุทธองค์ทรงเตือนสติพวกเขาว่า สัตว์ทั้งหลายย่อมตกอยู่ในวงจรแห่งการเกิด แก่ เจ็บ และตายที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ เฉกเช่นฝูงโคที่ถูกคนเลี้ยงต้อนไป ในอีกพระสูตรหนึ่ง พระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบสัจธรรมที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ทั้ง 4 ประการนี้ ว่าเหมือนภูเขาใหญ่ 4 ลูกที่บดขยี้ทุกสิ่งในเส้นทางของมัน ซึ่งเป็นอุปมาที่ทรงใช้เพื่อลดทิฐิของพระเจ้าปเสนทิโกศล ชีวิตมนุษย์นั้นเปราะบางและผ่านไปอย่างรวดเร็วดั่งหยาดน้ำค้าง และร่างกายของเราเป็นเพียงที่อาศัยชั่วคราวซึ่งประกอบขึ้นจากธาตุทั้ง 4 (ดิน น้ำ ลม ไฟ) เมื่อตระหนักถึงความไม่เที่ยงนี้ เราจึงไม่ควรละทิ้งเวลาในชีวิตอันสั้นไปกับความขัดแย้งทางโลกที่ไร้สาระ แต่ควรมุ่งเน้นไปที่การปฏิบัติธรรมอย่างเพียรพยายามเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับวาระสุดท้าย