คำอธิบายเชิงลึก

การทำบาปย่อมนำมาซึ่งความร้อนรุ่มใจ การตั้งใจทำร้ายผู้อื่นเป็นความผิดร้ายแรงที่ฉุดรั้งจิตใจให้ตกอยู่ในความทุกข์ทรมานอย่างต่อเนื่อง ราวกับมีชีวิตอยู่ในนรกในใจ เพื่อป้องกันสิ่งนี้ พระพุทธองค์จึงทรงบัญญัติศีลขึ้นมา เนื่องจากจิตของปุถุชนมีแนวโน้มที่จะถูกกิเลสชักจูงได้ง่าย ศีลจึงทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกัน หากพลั้งเผลอทำผิด พระพุทธองค์ทรงแนะนำให้หยุดทันที การถลำลึกในทางที่ผิดมีแต่จะทำให้บาปหนาขึ้นและเร่งความพินาศให้ตัวเอง ผู้กระทำผิดอาจหลบหนีอาญาแผ่นดินได้ชั่วคราว แต่ไม่มีวันหนีพ้นกฎแห่งกรรม สรรพสิ่งล้วนมีผลตามมา บางคนด้วยความดื้อรั้น ทิฐิ หรือรู้สึกว่าไม่มีทางถอย จึงปฏิเสธที่จะกลับตัวเมื่อเริ่มทำผิดไปแล้ว และพยายามหาเหตุผลเข้าข้างตนเอง ทว่าตาข่ายแห่งกรรมนั้นกว้างใหญ่ไพศาล ไม่มีผู้ใดเล็ดลอดไปได้ การสั่งสมบาปย่อมเป็นหลักประกันถึงความทุกข์ในอนาคต ในทางกลับกัน หากเราหมั่นพิจารณาถึงกฎแห่งกรรมและมุ่งมั่นดำเนินชีวิตอย่างมีศีลธรรม เราย่อมสร้างสรรค์ชีวิตที่สงบสุขและกลมเกลียวให้แก่ตนเองและโลกใบนี้