บัณฑิตควรละธรรมดำเสีย ควรเจริญธรรมขาว ออกจากความอาลัยมาสู่ความไม่มีอาลัย ละกามเสีย เป็นผู้ไม่มีกังวล พึงปรารถนายินดีในวิเวกที่ยินดีได้ยาก
บัณฑิตพึงละทิ้งทางมืดและเจริญทางสว่าง จากผู้มีเรือนเป็นผู้ไร้เรือน พึงปรารถนาความยินดีในการหลุดพ้นซึ่งยากที่จะเพลิดเพลินได้ บัณฑิตพึงละกามคุณ ปราศจากความยึดมั่นถือมั่น และชำระตนให้หมดจดจากเครื่องเศร้าหมองแห่งจิต
คำอธิบายเชิงลึก
แก่นแท้ของคำสอนคือ "การไม่ทำบาปทั้งปวง การทำกุศลให้ถึงพร้อม การชำระจิตของตนให้ขาวรอบ" บัณฑิตย่อมละเว้นความชั่วเพราะเห็นความลวงของตัวตน พวกเขาทำดีเพื่อช่วยเหลือสรรพสัตว์โดยปราศจากความยึดติด ชีวิตที่ไร้เรือนของนักบวชแสดงถึงการปล่อยวางอย่างสูงสุด นี่เป็นเครื่องเตือนใจให้ผู้ปฏิบัติธรรมไม่หลงระเริงในความสะดวกสบายทางโลก แต่ตั้งใจชำระจิตใจให้บริสุทธิ์อย่างแท้จริง
🌿
เซน AI ผู้ช่วย
ออนไลน์