คนโง่ รุ้ตัวว่าโง่ ยังมีทางเป็นบัณฑิตได้บ้าง แต่โง่แล้ว อวดฉลาด นั่นแหละเรียกว่าคนโง่แท้
คนพาลที่รู้ตัวว่าพาล ยังนับว่ามีความเป็นบัณฑิตได้บ้าง แต่คนพาลที่สำคัญตนว่าเป็นบัณฑิต แท้จริงแล้วคือคนพาลโดยแท้

คำอธิบายเชิงลึก

การรู้เท่าทันความเขลาหรือข้อบกพร่องของตนเองถือเป็นจุดเริ่มต้นของปัญญา เพราะเกิดจากความรู้สึกตัวและการพิจารณาตนเอง เมื่อรู้ว่าผิดก็สามารถแก้ไขได้ ในทางตรงกันข้าม ความฉลาดทางโลกที่แฝงด้วยอัตตามักนำภัยมาสู่ตน สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือความอวดดีทางธรรม (อธิมานะ) คือการที่ตนยังเต็มไปด้วยกิเลสแต่กลับอ้างว่าบรรลุธรรมเพื่อลาภสักการะหรือชื่อเสียง การหลอกลวงเช่นนี้ยิ่งทำให้จมลึกอยู่ในความหลงผิดและกลายเป็นคนพาลอย่างแท้จริง

🌿

เซน AI ผู้ช่วย

ออนไลน์

ยินดีต้อนรับ คาถาที่ 63 ฉันคือเซน AI ผู้ช่วยของคุณที่จะช่วยคุณไตร่ตรองบทนี้ คุณมีคำถามหรือต้องการค้นหาความหมายเพิ่มเติมหรือไม่?