๑๐. นิกฺขํ ชมฺโพนทสฺเสว โก ตํ นินฺทิตุมรหติ เทวาปิ นํ ปสํสนฺติ พฺรหฺมุนาปิ ปสํสิโต ฯ ๒๓๐ ฯ
บุคคลใดที่ผู้มีปัญญาเฝ้าสังเกตดูวันแล้ววันเล่า เห็นว่าเป็นผู้มีศีลบริสุทธิ์ มีปัญญา และถึงพร้อมด้วยวิชาความรู้ บุคคลนั้นย่อมเป็นที่สรรเสริญของนักปราชญ์ทั้งหลาย
คำอธิบายเชิงลึก
พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมบทนี้ที่เชตวันมหาวิหาร เกี่ยวกับอุบาสกชื่อ อตุละ และบริวารห้าร้อยคน ซึ่งเกิดความไม่พอใจในการแสดงธรรมของพระเถระต่างรูป (บางรูปนิ่ง บางรูปเทศน์ยาว บางรูปเทศน์สั้น) พระพุทธองค์ทรงสอนว่า คำสรรเสริญและนินทาเป็นเรื่องธรรมดาของโลก แม้แต่พระพุทธองค์ก็ยังถูกตำหนิ พระองค์จึงทรงสอนให้เหล่าอุบาสกฝึกฝนจิตใจให้มั่นคงดุจแผ่นดิน น้ำ ไฟ และลม ซึ่งไม่หวั่นไหวต่อสิ่งใดที่มากระทบ ไม่ว่าจะเป็นของสะอาดหรือของสกปรกก็ตาม
🌿
เซน AI ผู้ช่วย
ออนไลน์