คำอธิบายเชิงลึก

พระธรรมบทนี้ตรัสขึ้นที่วัดเชตวัน เกี่ยวกับครอบครัวหนึ่งในกรุงสาวัตถี ซึ่งมีบุตรชายเพียงคนเดียวที่พ่อแม่หวงแหนมาก เมื่อได้ฟังพระสงฆ์อนุโมทนาหลังฉันภัตตาหาร บุตรชายก็เกิดความเลื่อมใสปรารถนาจะออกบวช แม้ทราบว่าพ่อแม่ไม่อนุญาตจึงแอบหนีไปบวช เมื่อพ่อแม่ทราบข่าวต่างก็ตามไปบวชตามจนครบทั้งครอบครัว แต่ทั้งสามยังคงติดใจในความผูกพันทางสายเลือดและมักแอบมาพบปะพูดคุยกัน พระพุทธองค์จึงทรงตำหนิพฤติกรรมนี้ โดยสอนว่าการบรรพชาแต่เพียงกายหากจิตยังเต็มไปด้วยความยึดติดในกามคุณและสายใยทางโลกนั้น ย่อมไม่อาจบรรลุธรรมได้จริง ทรงเน้นย้ำว่าผู้บวชควรหมั่นตรวจสอบจิตใจและตัดความอาลัยอาวรณ์เพื่อมุ่งสู่ความหลุดพ้น