เมื่อได้ลิ้มรสแห่งวิเวก และรสพระนิพพานอันสงบ ได้ดื่มรสแห่งความอิ่มเอมในพระธรรม บุคคลย่อมจะหมดบาป หมดทุกข์ร้อน
ผู้ใดได้ลิ้มรสแห่งวิเวกและความสงบ ย่อมปราศจากความหวาดกลัวและบาปอกุศล ดื่มด่ำลึกซึ้งในรสแห่งพระธรรมอันเป็นบรมสุข
คำอธิบายเชิงลึก
พระพุทธองค์ตรัสพระธรรมบทนี้ที่เวสาลี เกี่ยวกับพระภิกษุรูปหนึ่งนามว่าติสสะ เมื่อได้ยินข่าวว่าพระพุทธองค์จะเสด็จดับขันธปรินิพพานในไม่ช้า เหล่าภิกษุต่างพากันโศกเศร้าเสียใจ เว้นแต่เหล่าพระอรหันต์ที่เข้าใจในหลักอนิจจัง พระติสสะเลือกที่จะปลีกวิเวกเพื่อมุ่งมั่นปฏิบัติให้บรรลุอรหันตผลก่อนที่พระพุทธองค์จะปรินิพพาน พระพุทธองค์ทรงสรรเสริญการกระทำของท่าน บทเรียนนี้สอนว่าการแสดงความกตัญญูต่อครูบาอาจารย์ที่ดีที่สุดไม่ใช่การโศกเศร้า แต่คือการตั้งใจปฏิบัติธรรมให้บรรลุผลตามที่ท่านมุ่งหวัง การปลีกวิเวกคือหนทางในการขัดเกลาจิตใจ กำจัดกิเลส เพื่อลิ้มรสความสุขแห่งการหลุดพ้นอย่างแท้จริง
สวัสดีค่ะ TU ยินดีช่วยเหลือคุณในการทำความเข้าใจพระธรรมบทนี้ค่ะ
พระธรรมบทที่ 205 นี้สอนว่า เมื่อเราได้ลิ้มรสแห่งความสงบจากการปลีกวิเวก และได้สัมผัสรสแห่งพระนิพพานอันสงบเย็น รวมถึงดื่มด่ำในรสพระธรรมอันเป็นความสุขสูงสุด บุคคลนั้นย่อมปราศจากบาปและความทุกข์ร้อนทั้งปวง
เรื่องราวของพระติสสะเป็นตัวอย่างที่ดี ท่านเลือกที่จะปลีกวิเวกเพื่อปฏิบัติธรรมให้บรรลุอรหัตผลก่อนที่พระพุทธองค์จะปรินิพพาน ซึ่งเป็นการแสดงความกตัญญูและเคารพสูงสุด การปลีกวิเวกจึงเป็นหนทางสำคัญในการขัดเกลาจิตใจ กำจัดกิเลส และนำไปสู่ความสุขที่แท้จริงจากการหลุดพ้นค่ะ
คุณคิดว่าการปลีกวิเวกในชีวิตประจำวันของคุณสามารถทำได้อย่างไรบ้างคะ?