เมื่อได้ลิ้มรสแห่งวิเวก และรสพระนิพพานอันสงบ ได้ดื่มรสแห่งความอิ่มเอมในพระธรรม บุคคลย่อมจะหมดบาป หมดทุกข์ร้อน
ผู้ใดได้ลิ้มรสแห่งวิเวกและความสงบ ย่อมปราศจากความหวาดกลัวและบาปอกุศล ดื่มด่ำลึกซึ้งในรสแห่งพระธรรมอันเป็นบรมสุข

คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ตรัสพระธรรมบทนี้ที่เวสาลี เกี่ยวกับพระภิกษุรูปหนึ่งนามว่าติสสะ เมื่อได้ยินข่าวว่าพระพุทธองค์จะเสด็จดับขันธปรินิพพานในไม่ช้า เหล่าภิกษุต่างพากันโศกเศร้าเสียใจ เว้นแต่เหล่าพระอรหันต์ที่เข้าใจในหลักอนิจจัง พระติสสะเลือกที่จะปลีกวิเวกเพื่อมุ่งมั่นปฏิบัติให้บรรลุอรหันตผลก่อนที่พระพุทธองค์จะปรินิพพาน พระพุทธองค์ทรงสรรเสริญการกระทำของท่าน บทเรียนนี้สอนว่าการแสดงความกตัญญูต่อครูบาอาจารย์ที่ดีที่สุดไม่ใช่การโศกเศร้า แต่คือการตั้งใจปฏิบัติธรรมให้บรรลุผลตามที่ท่านมุ่งหวัง การปลีกวิเวกคือหนทางในการขัดเกลาจิตใจ กำจัดกิเลส เพื่อลิ้มรสความสุขแห่งการหลุดพ้นอย่างแท้จริง

🌿

เซน AI ผู้ช่วย

ออนไลน์

ยินดีต้อนรับ คาถาที่ 205 ฉันคือเซน AI ผู้ช่วยของคุณที่จะช่วยคุณไตร่ตรองบทนี้ คุณมีคำถามหรือต้องการค้นหาความหมายเพิ่มเติมหรือไม่?