นั่นมิใช่ที่พึ่งอันปลอดภัย นั่นมิใช่ที่พึ่งอันสูงสุด อาศัยที่พึ่งชนิดนั้น ก็ไม่พ้นทุกข์ทั้งปวงได้
มนุษย์ทั้งหลายผู้ถูกความกลัวครอบงำ ย่อมไปหาที่พึ่งในสถานที่ต่างๆ เช่น ภูเขา ป่าไม้ พุ่มไม้ ต้นไม้ และศาลเจ้า สถานที่เหล่านั้นหาใช่ที่พึ่งอันปลอดภัยไม่ และไม่ใช่ที่พึ่งอันสูงสุด การเข้าถึงที่พึ่งเหล่านั้นย่อมไม่อาจหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงได้ แต่ผู้ใดที่มีพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์เป็นที่พึ่ง ย่อมใช้ปัญญาอันเป็นเลิศหยั่งรู้ถึงอริยสัจ 4 คือ ทุกข์ เหตุแห่งทุกข์ ความดับทุกข์ และหนทางอันประเสริฐมีองค์ 8 ที่นำไปสู่การดับทุกข์ นี่จึงเป็นที่พึ่งอันปลอดภัยและเป็นที่พึ่งอันสูงสุด ผู้ใดที่เข้าถึงที่พึ่งนี้ ย่อมหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวง
คำอธิบายเชิงลึก
พระธรรมบทนี้แสดงไว้ที่พระเชตวันมหาวิหาร เกี่ยวกับพราหมณ์ชื่ออัคคิทัตตะ ผู้เคยเป็นปุโรหิตหลวงและสอนให้สาวกยึดถือภูเขา ป่าไม้ และต้นไม้เป็นที่พึ่งสูงสุด พระพุทธองค์ทรงส่งพระมหาโมคคัลลานะเถระไปแสดงอิทธิปาฏิหาริย์เพื่อสยบพญานาคที่เป็นเพื่อนของอัคคิทัตตะ จนในที่สุดอัคคิทัตตะและสาวกได้หันมาศรัทธาในพระพุทธศาสนา พระพุทธองค์ทรงสอนว่า ที่พึ่งในธรรมชาติเหล่านั้นไม่สามารถช่วยให้พ้นทุกข์ได้จริง ที่พึ่งอันประเสริฐที่สุดคือพระรัตนตรัย (พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์) โดยต้องอาศัยการปฏิบัติอริยสัจ 4 และมรรคมีองค์ 8 เพื่อช่วยตนเองให้พ้นจากทุกข์อย่างแท้จริง
🌿
เซน AI ผู้ช่วย
ออนไลน์