คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ตรัสพระคาถานี้ที่นิโครธาราม ปรารภพระเจ้าสุทโธทนะ พระพุทธบิดา เมื่อพระพุทธองค์เสด็จกลับกรุงกบิลพัสดุ์เป็นครั้งแรกหลังตรัสรู้ พระองค์ทรงออกบิณฑบาตตามปกติ พระเจ้าสุทโธทนะทรงรู้สึกอับอายและตรัสถามว่าเหตุใดจึงทำเช่นนี้ พระพุทธองค์ทรงตอบว่าเป็นประเพณีของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย ชีวิตของนักบวชในสมัยพุทธกาลคือชีวิตแห่งการบิณฑบาต เรียบง่าย สันโดษ ไร้ความผูกพันและทรัพย์สมบัติส่วนตัว ซึ่งนำมาซึ่งความสุขที่แท้จริง ทว่าในยุคปัจจุบัน ผู้ปฏิบัติบางคนอาจปรับตัวเข้ากับยุคสมัยมากเกินไปจนสูญเสียความสำรวมและติดยึดในวัตถุ พระพุทธองค์ทรงเตือนทั้งบรรพชิตและคฤหัสถ์ว่า การใช้ชีวิตอย่างประมาทจะนำมาซึ่งความทุกข์ ทั้งปัญหาสังคม อาชญากรรม และการทำลายสิ่งแวดล้อม หากเราไม่ปกป้องโลกและประพฤติธรรมด้วยการละเว้นความชั่ว ทำความดี และช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ มนุษยชาติย่อมเผชิญกับความพินาศ การประพฤติธรรมอย่างถูกต้องจึงนำมาซึ่งความสุขทั้งในภพนี้และภพหน้า