คำอธิบายเชิงลึก

พระพุทธองค์ทรงแสดงพระคาถาเหล่านี้ ณ พระวิหารเวฬุวัน ปรารภการปรินิพพานของพระมหาโมคคัลลานะ ท่านถูกโจรที่นักบวชนอกศาสนาจ้างมาทุบตีจนมรณภาพ เนื่องจากความริษยาในลาภสักการะ พระเถระยอมรับชะตากรรมโดยดุษณีเพราะทราบว่าเป็นวิบากกรรมหนักแต่ปางก่อนที่ท่านเคยทำปิตุฆาตมาตุฆาต (ฆ่าบิดามารดาที่ตาบอด) พระพุทธองค์ทรงอธิบายว่า แม้พระอรหันต์ผู้มีฤทธิ์มากก็ไม่อาจหนีพ้นกฎแห่งกรรมได้ แต่ต่างจากปุถุชนตรงที่พระอรหันต์ละความยึดมั่นถือมั่นได้แล้ว จึงไม่มีความทุกข์ทางใจ มีเพียงเวทนาทางกายเท่านั้น พระพุทธองค์ทรงเตือนว่า ผู้ใดทำร้ายผู้บริสุทธิ์ไร้ความผิด ย่อมต้องรับผลกรรมอันเจ็บปวด 10 ประการ ตั้งแต่การเสียทรัพย์ไปจนถึงการตกนรก ดังคำสอนที่ว่า การทำร้ายคนดีก็เหมือนการถ่มน้ำลายรดฟ้า หรือการซัดฝุ่นทวนลม ภัยนั้นย่อมย้อนกลับมาทำร้ายตนเอง พระพุทธองค์จึงทรงเน้นย้ำให้พุทธศาสนิกชนยึดมั่นในขันติบารมี เพราะความโกรธเพียงชั่ววูบอาจเผาผลาญบุญกุศลที่สั่งสมมาทั้งชีวิตได้