คำอธิบายเชิงลึก

การวัดคุณค่าของชีวิตจากความยืนยาวเพียงอย่างเดียวเป็นเรื่องผิวเผิน หากชีวิตที่ยืนยาวหมดไปกับการทำบาป เอาเปรียบผู้อื่น และตอบสนองกิเลสตัณหา ชีวิตนั้นก็เป็นภัยต่อมนุษยชาติ ตัวอย่างเช่น ผู้ที่ก่อการร้ายสร้างความวุ่นวาย ยิ่งมีชีวิตอยู่นานก็ยิ่งสร้างความทุกข์ให้โลก ในทางพระพุทธศาสนา ต้นเหตุที่แท้จริงของความวุ่นวายในสังคมมาจากภายใน คือความโลภ โกรธ หลง ของมนุษย์ มาตรการรักษาความปลอดภัยภายนอกไม่สามารถป้องกันความรุนแรงได้อย่างเบ็ดเสร็จ เพราะไม่อาจควบคุมกิเลสที่ซ่อนอยู่ในใจคนได้ ความสงบสุขที่แท้จริงต้องเริ่มจากภายในแต่ละบุคคล พระพุทธองค์ทรงสอนว่า ทุกคนต้องเจริญศีลและสมาธิ ศีลคือการมีชีวิตที่มีคุณธรรม ไม่เบียดเบียนใคร สมาธิคือการทำจิตใจให้สงบระงับ บุคคลที่ดำรงชีวิตด้วยจิตที่บริสุทธิ์และมีศีลธรรมแม้เพียงวันเดียว ย่อมได้สัมผัสความสงบที่แท้จริงและเป็นประโยชน์ต่อโลก ตรงกันข้าม การมีชีวิตร้อยปีโดยไร้ศีลธรรมก็เปรียบเหมือนท่อนไม้ผุที่ขวางทางเดิน คุณค่าที่แท้จริงของการมีชีวิตอยู่ไม่ได้อยู่ที่กาลเวลา แต่อยู่ที่คุณธรรมและความสงบภายในจิตใจ